„Oliwkowy labirynt” Eduarda Mendozy, który czytałyśmy na ostanie nasze spotkanie bardzo nam się podobał. Jest to trzecia część cyklu tego autora o szalonym amatorze detektywie. Doceniłyśmy przede wszystkim niezwykły, ocierający się o absurd humor, wielką wyobraźnię autora oraz trudną umiejętność budowania długich, kwiecistych zdań. Ta komedia omyłek aż prosi się o sfilmowanie tak barwnym i obrazowym językiem jest napisana. Doceniłyśmy też pracę tłumacza, przed którym stanęło bardzo trudne zadanie znalezienia i wymyślenia w języku polskim wielu neologizmów, które oddałyby ducha tej niezwykłej prozy.
Kilka czytelniczek obiecało, że jeszcze sięgnie po powieści Eduardo Mendozy.
